رمزی که در پیامرسان فرستاده شده، برای همیشه آنجا میماند: در تاریخچه، در نسخهٔ پشتیبان، در فضای ابری گیرنده. اینجا بنویسیدش: متن همانجا در مرورگر رمزگذاری میشود، لینکی میگیرید و بعد از اولین خواندن یادداشت ناپدید میشود. کلید در خود لینک زندگی میکند و به سرور ما نمیرسد.
لینک را برای گیرنده بفرستید. فقط یک بار باز میشود.
لینک فقط یک بار باز میشود. ما نه متن را میدانیم، نه کلید را؛ لینک گمشده بازیابی نمیشود.
یک بار باز میشود و بلافاصله ناپدید میشود. مطمئن شوید آمادهٔ خواندنش همین حالا هستید.
رشتهای که نمیتوانیم بخوانیم، و نامش. متن در مرورگر شما با الگوریتم AES-GCM رمزگذاری میشود و کلید در بخشی از لینک بعد از # گذاشته میشود؛ این بخش طبق ساختار پروتکل اصلاً به سرور فرستاده نمیشود و فقط مرورگر آن را میبیند. نام یادداشت هش همان راز است، پس از روی آن هم چیزی بازیابی نمیشود.
از چه محافظت میکند: راز برای همیشه در چت نمیماند، به نسخههای پشتیبان نمیرود و یک سال بعد در تاریخچهٔ چت بالا نمیآید. از چه محافظت نمیکند: از کسی که خود لینک را پیش از گیرنده شنود کرده. البته این را هم متوجه میشوید؛ به گیرنده یادداشتی سوخته میرسد.
در همین نزدیکی: رمزگذاری فایل با رمز عبور، اگر راز متنی نیست، و ساخت رمز عبور.
404 VPN نه لاگ بازدید نگه میدارد، نه درخواستهای DNS، نه محتوای ترافیک. نه چون قول میدهیم، بلکه چون چیزی برای تحویل دادن نیست.
چطور کار میکند ←به کارتان آمد؟
یک ضربه، بدون ثبتنام