VPN درست کار میکند اگر سایتها نشانی و اپراتور سرور VPN را ببینند، نه اپراتور شما را، و اگر نشانی واقعی از طریق WebRTC یا IPv6 نشت نکند. هر یک از این سه ناهمخوانی یعنی بخشی از ترافیک از بیرون تونل میرود.
VPN را وصل کنید و دکمه را بزنید. ابزار هر چیزی را که سایتها میبینند جمع میکند: IP عمومی و اپراتور، نشانیهای WebRTC، IPv6 و منطقهٔ زمانی مرورگر، و میگوید واقعاً پنهان هستید یا نه.
اول VPN را روشن کنید، بعد دکمه را بزنید.
IP عمومی و اپراتور باید متعلق به سرور VPN باشند، نه اپراتور شما. سطر WebRTC باید سبز باشد. IPv6 یا اصلاً نباشد یا آن هم متعلق به سرور باشد. منطقهٔ زمانی باید با کشور سرور بخواند، وگرنه سایتها ناهمخوانی را میبینند.
نشت DNS را نمیشود از مرورگر بررسی کرد: تست بیرونی لازم است (dnsleaktest.com، حالت گسترده). نتیجهٔ آن را چطور بخوانیم، در مقالهٔ نشت DNS و WebRTC.
WebRTC: محافظت را در کلاینت (حالت TUN) یا با افزونهٔ مرورگر روشن کنید. IPv6: روی اتصال خاموش کنید یا داخل تونل بیاورید. منطقهٔ زمانی: اگر مهم است، در سیستم به منطقهٔ سرور تغییر دهید.
404 VPN، DNS را داخل تونل نگه میدارد، IPv6 را مدیریت میکند و هنگام قطع اتصال ترافیک را با Kill Switch میبندد.
چطور به 404 VPN وصل شویم ←به کارتان آمد؟
یک ضربه، بدون ثبتنام