فایل جایگزینشده شبیه فایل اصلی است: همان نام، همان اندازه، همان آیکون. تنها راه تشخیصش چکسام است؛ اثر انگشت کوتاه محتوا. فایل را بکشید و چکسام را با آنچه نویسنده منتشر کرده مقایسه کنید: اگر خواند، همان فایل است؛ اگر نخواند، فایل دیگری است.
در مرورگر حساب میشود: فایل جایی بار نمیشود.
فایل در حافظهٔ تب خوانده میشود. SHA-256 حساب میشود؛ SHA-1 و SHA-512 با دکمهٔ کنار نتیجه.
کنار هر دانلود در سایت فایلی با چکسام مرجع هست: 404vpn.apk.sha256, tunnel.apk.sha256 و 404vpn-macos.dmg.sha256. فایل مورد نظر را باز کنید، رشته را در فیلد بالا کپی کنید، فایل دانلودشده را بکشید؛ صفحه خودش میگوید خواند یا نه.
این جواب سؤال «نکند APK جعلی به من دادهاند» هم هست. اندروید فرقی بین فایل ما و فایل غریبه با همان نام نشان نمیدهد، اما چکسام نشان میدهد.
چکسام روی کل فایل حساب میشود و برای این کار کل فایل به حافظهٔ تب میرود. چند صد مگابایت را مرورگر راحت تحمل میکند، ایمیج چند ده گیگابایتی را نه. برای چنین فایلهایی خط فرمان مطمئنتر است: shasum -a 256 فایل در macOS و Linux، certutil -hashfile فایل SHA256 در Windows.
چکسام را مقایسه کنید و مطمئن شوید فایل خود ماست، نه بازسازی کسی دیگر با همان نام.
دانلودهای 404 VPN ←به کارتان آمد؟
یک ضربه، بدون ثبتنام